quinta-feira, 29 de maio de 2014

Desventurada Inés, pola pendente.


(Wikipedia)

  Lindos ollos os seus, que te desnudan,
da desnudez máis doce te revisten;
limpos luceiros que contigo invisten
en amplas claridades. Que te mudan?

  Co don da luz o corazón saúdan
ollos azuis, ollada tan serena;
para o teu mal, bucina de sirena,
bicos a malgastar. Por que te escudan?
 
  Es un galán fantasma, sen mesura,
un galopín, farsante, unha impostura
incapaz de querer graciosamente.
 
  Triunfa a traición en alma decadente
ao volverte a implicar noutra aventura,
desventurada Inés, pola pendente.

    (Rioderradeiro)


Sem comentários: