sábado, 24 de setembro de 2011

Os camiños de (a)mar, contra natura.


Se te acercas a min, estou perdido
Na claridade azul; porque padezo
De escuridade en sol do teu desprezo,
Por me deixar maior lume prendido.

Se me cegar máis luz, escarnecido,
E a palabra mudar todo enderezo,
Ás palpadas irei, pagado o prezo,
Por sombras de amparar un corpo espido.

Tropezar outra vez, prender cizaña,
Trasplantar na ilusión teas de araña;
Se me alonxar de ti, controvertido,

Se redobrar ardor nova aventura,
Aposto o corazón -co seu contido-
Que saberei gardar -coma é debido-

Os camiños de (a)mar, contra natura.

(Rioderradeiro)


Sem comentários: