terça-feira, 11 de julho de 2017

Dono da dedicatoria.

Foto de Manuel María Pena Silva.
(Xosé Sendón Caamaño)

  Esguío, el avanta...; ao peito,
daguerrotipo-espingarda,
o reporteiro non tarda
en disparar con proveito.

  Vemos xa pezas prezadas
no muro dos loureáns; 
son trofeos cotiáns
do seu perfil penduradas.

  Entregando corazón,
sen demandar prata ou gloria,
mete aos veciños na historia
pola porta do salón;

  Xosé "Batuta", por don,
engade xaculatoria:
-EU SON DE LOURO, Sendón,
dono da dedicatoria.

  (Rioderradeiro)

Foto de Manuel María Pena Silva.
(Son de Louro)

segunda-feira, 3 de julho de 2017

.- Pór pechadura á parede.

(Wikipedia)

  Un sedimento indiviso,
un sentimento insumiso,
un socavar insensato,
un subliñar no substrato,
unha causa incandescente,
unha carga inconveniente,
unha teimuda, enfermiza
pena, que non cicatriza.


  Señardade..!, araña, e rede,
fogo inflamado, laídos;
foco incendiario, latidos
do corazón que se enrede;

  pois soidade é fame, é sede,
un senvivir, -sen cumpridos-
nunca saciar os sentidos, 
pór pechadura á parede.


  (Rioderradeiro)


(Wikipedia)

quarta-feira, 12 de abril de 2017

O tempo do deber, reverdecido.

Foto de Antonio Rey.
"San Xián de Torea, sempre na miña mente. Saúdos dende Bos Aires." (Antonio Rey‎)

  Naciches no ultramar; o mal de ausencia,
agasallo de REI sen monarquía,
contributo saudoso á túa herencia, 
foi dor de antergo en ti, por regalía.


  Dictárache o sentir, que vén da infancia,
seres de aquí e de alá –dicotomía-,
porteño-toreán –concomitancia-,
galego de nación, por bonhomía.

  É tempo dun saber polo sabido,
é tempo dun servir polo servido, 
é tempo dun soñar polo soñado,
é tempo dun sufrir polo sufrido…

  É tempo do vivir reivindicado,
é tempo de esperar pola esperanza,
é tempo, amigo ANTÓN, dunha mudanza:

  O tempo do deber, reverdecido.


     (Rioderradeiro)

sexta-feira, 7 de abril de 2017

Vivas do vendaval, da brava bruma.

Resultado de imaxes para te quiero sobre arena de la playa


  Escribes esas verbas sobre area
dentro dun corazón, para arroupalas;
ignoras que, co vento, anda a marea,
coma sempre, teimuda, en derramalas.

  Inscribes dúas almas, en cadea,
consontes en crecer encadeadas;
non sabes que arma o tempo unha candea
onde as mallas do amor son calcinadas.

  Deseñas o TE QUERO a voa pluma,
asinas con destreza ese apurado
xuramento de honor de namorado
ao socairo de ardor que brinda escuma…,

  ao abeiro da fe que se acostuma
a confiarlle ao mar o seu coidado.

  Vivas do vendaval, da brava bruma;

fendas de desamor no teu costado.

  (Rioderradeiro)


domingo, 26 de março de 2017

-“servindo ao Rei, coma un guante…”


Resultado de imaxes para CASCORRO

  Cabo raso, bravo infante,
combatente patriota,
heraldo de hispana frota,
francamente edificante.

  Estampa-almibre, flamante,
sen Lepanto e sen derrota;
conforme á causa remota,
de impar imperio importante.

  Xoga este heroe pelota
pola escuadra, militante;
ve de porteiro elefante,
dispara a gol con mascota.

  Saúdo eu, sorcho, garante;
colgo medalla na bota
de Eloy Cascorro coa nota:
-“servindo ao Rei, coma un guante…”

     (Rioderrradeiro)
Resultado de imaxes para rey cazando elefantes