sábado, 9 de junho de 2012

LONGARELA, fluvial, tan mariñeiro...



  Paga en prata cabal o seu camiño,
pasantía en peaxe..., auga doncela
recollida por canle a cantarela,
devolta por rodicio en remuíño.

  Colle impulso, profesa longa arela,
devoto mendicante peregrino;
invocando aos finados decontino,
pois VILARES mantense en sentinela.


  Busca Axito, respira, e baixa á Braña,
á Lagoa-funil, brinda ao cruceiro:
borboriña oración, verque no Ungüeiro...,

  Convencido en seguir Santa Compaña
no balbordo limiar, que ben se apaña
LONGARELA, fluvial, tan mariñeiro...,

  Müiñeiro do mar con tanta maña.

       
            (Rioderradeiro)




Sem comentários: