sábado, 2 de julho de 2011

- Feituqueira de seu, da especie humana...



  Feituqueira, disque, no azul espida
e na vaga maior nave en verea,
polo lombo do mar vindo abducida
entre ourixos e cantos de serea.

  Feituqueira, disque, vaga espelida
do mallante que arrola onda en cadea
e na rada do alfoz pousa a belida
co carrusel triunfante da marea.

  Veleira, garda o verso sen tardanza.
Quen requintou o ritmo e  maila rima?
Veleira, pole estrofa onde agarima.

  Quen lle crebou timón á soberana?
A dorna funda en quilla outra mudanza.
Quen lle ha negar máis pan á máis galana?

  Feituqueira no mar, bela en tarima:
Feituqueira de seu, da especie humana...

            (Rioderradeiro)


Sem comentários: