sexta-feira, 22 de julho de 2016

A quen pon pés na ribeira.


  Bálsamo, a luz velaíña;
beizón, a brisa veleira;
virtude, a vaga vindeira;
o brando beizo adiviña
a quen pon pés na ribeira.

  (Rioderradeiro)

sexta-feira, 15 de julho de 2016

Veu Vieta a dúas velas.


   
  
  Facsímiles en fibrapán,
cruceiristas damiselas,
envexa das pasarelas;
turisteo lacazán
devoto das acuarelas,
do marisco muradán...

  Ao abeiro das xanelas,
barrios, bares e capelas,
singradura a ras do chan,
bergantíns, dornas, gamelas..!

  Moratoria ás carabelas;
galopíns e capeláns,
grumetes e capitáns;
cachelos, e cantarelas... 

  Navegantes de verán,
marexada en pantalán:
Veu Vieta a dúas velas!

  Veu Vieta a dúas velas!,
amortiza en catalán,
amordaza o curricán.

  Co sudario do serán,
taciturnos sentinelas
amortallan bagatelas.



        (Rioderradeiro)


domingo, 15 de maio de 2016

Inefable monolito.



  Vexo quenlla, ou tiburón,
vociferante en granito;
vexo en pedestal un grito
invocando pavillón,
inquebrantable apetito
vindicando aprobación.
  
  Insufrible implantación,
inefable monolito.


  (Rioderradeiro)




quarta-feira, 13 de abril de 2016

Arte, Martiño, o teu cesto...


(Foto: Benigno Louro Sendón)
  O vimbio, flexible, présto
a obedecer, sen mal xesto,
a mans tan duras, tan destras,
a mans, por sabias, mans mestras.

  Marabilloso, e modesto
arte, Martiño, o teu cesto...

  (Rioderradeiro)

segunda-feira, 11 de abril de 2016

Por convite, a fermosura.


(Foto: Benigno Louro Sendon)

  Vaga, ao caracolear,
vén debruzante en brancura,
ben delirante en bravura;
fervenza na pel escura
da rocha, na beiramar...

  Que confite a gorentar,

por convite, a fermosura!

   (Rioderradeiro)