terça-feira, 29 de junho de 2010

...para aportar contigo a toda vela.




  Non cabe na paixón o verso alado
nin cabe na palabra a voz do día;
non cabe na razón a luz amiga
nin cabe no rizón o vento arpado.

  Non cabe nun saber tanto calado
nin cabe nun sabor tanta ardentía;
non cabe nun solpor tanta fatiga
nin cabe nun sudor tal desenfado.


  Dispara o mar mil dardos sen cautela;
o discorrer do tempo non perdoa:
a vaga leva e trae a mesma area…

  Pois navegar é gozo e mais cadea,
quero desafiar a onda á proa
para aportar contigo a toda vela.


     (Rioderradeiro)



Implanta amores no río



  Implanta amores no río
a filla de Xan Vicente,
ela, tan doce e decente,
leva a puntada consigo,
sementa na canle o trigo,
afinca na entraña o dente,
non repara na corrente,
tira de faixa e de fío,
engaiola ao señorío…


  Á vista de toda a xente,
a filla de Xan Vicente
implanta amores no río. 
    

       (Rioderradeiro)



_

segunda-feira, 28 de junho de 2010

... e pasa a conta ao seguro.




Memoria dun luscofusco,
Era segrel de secaño;
Dun arco de medio punto,
Apreixouno o calendario
Nas follas do prontuario.

Apredeu dun arte culto
A monodiar “canto llano”;
Co celo dun arcediano,
Tiroulle ao salterio o gusto
De afacerse ao gregoriano.

Esmolas para o bandullo,
Con degoiro de goliardo,
Para recadar peculio,
Latricaba un espartano
Beberaxe de esconxuros.

-Recanto do medio duro-
Traza o crego  un signo mago,
Tremelique o ente escuro,
Peche a boca o mal falado,
Purifica o corpo impuro.

O diaño, por teimudo,
Paga o latín ao contado,
Fai mudanza de prestado…
E pasa a conta ao seguro.

(Rioderradeiro) 

domingo, 27 de junho de 2010

Escribir versos sen alma.


   Zugarlle o zume á laranxa
desde a tona ata a pebida;
pola gorxa, en avalancha,
devorar fogo en bebida…

  Percibir nesa xogada
-a carta espada brandida-
que, antes de afincar, propaga
máis secura reprimida…

  Por que as rosas preferidas
medran en roseiras bravas?:
chucharlle o pelexo á espiña,
fincarlle o dente á rapina…

  Por apostar todo á nada,
perder no naipe a partida:
escribir versos sen alma…

  Quen che mandou, laranxiña,
confiar na boca en calma !?


      (Rioderradeiro)
-

sábado, 19 de junho de 2010

Canta volta o mundo ha dar!

Fileteado Tango Martiniano Arce II.jpg

                (*)

  Ai!, coitada bailarina,
canta volta o mundo ha dar!
              
               (**)

  Debuxa en baile a valía
naquel papel de fumar;
o romance ben sabía
os pasos do seu bailar…

              (***)

  Dopada con naftalina,
raptouna o galán, cubriuna
cunha bóla de cristal;
esgazada unha cortina,
reliquias de pedestal,
solitarios na vitrina:
un zapato en purpurina
e unha prenda clandestina,
trofeo de bacanal, 
coma bocado carnal,
coma unha flor feminina
que atesoura o capital
do pecado orixinal
perpetrado na cantina.

            (****)

  É portada de postal,
é viñeta nunha esquina.

            (*****)
    
  Debuxa en baile a valía
naquel papel de fumar;
o romance ben sabía
os pasos do seu bailar…

           (******)


  Ai!, coitada bailarina,
canta volta o mundo ha dar!



        (Rioderradeiro)

Resultado de imaxes para toulouse lautrec ballerina
Henri de Toulouse-Lautrec